به گزارش تازههای اقتصاد، وحید رحیمیان، اظهار داشت: بسیاری از شرکتهای دیجیتال پیش از این نیز تحت فشارهای اقتصادی، تمایل به مهاجرت در نیروی کار، محدودیتهای سرمایهگذاری و نامطمئنیهای کلان فعالیت میکردند و محدودیتهای اینترنتی، بار مضاعفی بر این شرایط افزوده و مسیر توسعه را مختل کرده است.
رحیمیان با اشاره به اثر مستقیم این ناپایداریها بر آینده کسبوکارهای دیجیتال گفت: «در وضعیت فعلی اقتصاد کشور، حتی مسیر توسعه برای شرکتهای بزرگ و بالغ نیز با چالشهای جدی مواجه شده است. وقتی دسترسی پایدار به زیرساختهای ارتباطی وجود نداشته باشد، سرعت توسعه نرمافزار به شدن کاهش مییابد، اعتماد سرمایهگذاران آسیب میبیند و شرکتهای داخلی از دسترسی به فناوریهای بهروز، مزیتهای رقابتی و امکان خلق ارزش مستمر عقب میمانند.»
او تأکید کرد که نگاه مایکت به این شرایط، نگاهی واقعبینانه است: «ما در این شرایط تمام تلاش خود را به کار بستهایم تا در این تلاطم، تابآوری عملیاتی خود را حفظ کنیم. اولویت اصلی ما در این روزها، ثبات سرویس و اطمینان از دسترسی بیوقفه کاربران و توسعهدهندگان به خدمات ضروری بوده است. تمرکز تیمهای فنی و عملیاتی ما بر این بوده که اجازه ندهیم چرخه ارائه خدمات متوقف شود.»
رحیمیان در عین حال هشدار داد که این تابآوری نامحدود نیست. بهگفته او، ناپایداریهای مقطعی، ممکن است اثرات کوتاهدامنهای بر فعالیت کسبوکارها بگذارد، اما تداوم بیثباتی، هزینهها را بهصورت تصاعدی افزایش میدهد و محیط سرمایهگذاری را از جذابیت تهی میکند. در چنین فضایی، جریان سرمایه متوقف میشود و فاصلهای ساختاری میان الزامات رشد و توان واقعی توسعه شکل میگیرد.
وی ادامه داد: «وقتی ظرفیتهای موجود پاسخگوی الزامات توسعه نباشد، بنگاههای دیجیتال، فارغ از اندازه و بلوغ، بهتدریج وارد چرخهای از تحلیل توان و افت کارایی میشوند؛ چرخهای که استمرار آن میتواند بنیانهای اکوسیستم اقتصاد دیجیتال را با ریسکهای عمیق و غیرقابل بازگشت مواجه کند. در همین زمینه، او اشاره کرد که در طول روزهای ناپایداری اینترنت، میزان انتشار بهروزرسانی توسط توسعهدهندگان، ثبتنام توسعهدهندگان جدید و درخواست انتشار اپلیکیشن کاهش یافته است. تحلیل ما نشان میدهد که این کاهش در ادامه میتواند شدیدتر هم شود، چرا که بخشی از توسعهدهندگان ممکن است پیش از شروع قطعی، آپدیتهای آمادهشده خود را منتشر کرده باشند.»
او همچنین تأکید کرد که اثر این ناپایداریها صرفاً محدود به عملکرد کوتاهمدت کسبوکارها نیست، بلکه بر افق برنامهریزی و تصمیمگیری آنها نیز سایه میاندازد. به گفته رحیمیان، وقتی امکان پیشبینی حداقلی از شرایط زیرساختی وجود نداشته باشد، شرکتها ناچار میشوند پروژههای توسعهای، سرمایهگذاریهای فناورانه و حتی برنامههای جذب و نگهداشت نیروی انسانی را با احتیاط یا تعلیق پیش ببرند. این وضعیت، در نهایت سرعت نوآوری را کاهش داده و مزیت رقابتی اکوسیستم دیجیتال کشور را در مقایسه با بازارهای منطقهای و جهانی تضعیف میکند.
در همین راستا، مایکت که به تازگی ارائه سرویس myket AI را جهت دسترسی کاربران به مدلهای مختلف هوش مصنوعی جهت تولید متن و تصویر را شروع کرده بود، در شرایط اخیر اینترنت ناگزیر به توقف این سرویس شد. برای تیم هوش مصنوعی مایکت، عدم امکان برنامهریزی برای توسعه و نامشخص بودن آینده این لاین از کسب و کار، از اثرات مستقیم محدودیتهای اینترنتی اخیر بود.
رحیمیان در پایان تأکید کرد که ادامه این وضعیت، علاوه بر فشار بر کسبوکارها، به تضعیف بازار کار دیجیتال نیز منجر میشود. روندی که نه تنها منجر به تعدیل نیرو بلکه سبب عدم ماندگاری جایگاههای شغلی میشود؛ مثلاً یکی از جایگاههای شغلی مهم در اکوسیستم دیجیتال، برنامهنویسی و توسعهدهندگی نرمافزار است. این اکوسیستم اساساً بر پایه مهارت در چنین مشاغلی ایجاد شده و رشد کرده است. وقتی زیرساختهای اینترنت و شبکه ناپایدار شود، چنین شغلهایی اساساً بلاموضوع میشوند و دیگر نه با موجی از تعدیل بلکه با تعطیلی چنین جایگاههایی و مهاجرت روزافزون روبهرو خواهیم شد.
نظر شما